Basil versus Billy Bob of het verschil in reizen door het VK versus de VS.
Daarover later meer, eerst de reis tot nu toe.
De vorige blog is inmiddels alweer even geleden.
We waren toen koud een dagje in Groot Brittannië en hadden geleerd dat je een Schot wel Brits mag noemen, maar zeker niet Engels.
Edinburgh is een prachtige stad waarvan we eigenlijk alleen maar de hoofdstraat, beter bekend als 'The Royal Mile' hebben gezien. Veel toeristen, maar zeer levendig en we zijn het museum ook nog even ingedoken. #aanrader
Na ons Guesthouse in Dalkeith (een 6-je en geen aanrader) vertrokken we richting het merengebied boven Glasgow. We hadden een leuk appartement bij een hotel/resort met aparte woonkamer en keuken en uitzicht over Loch Ard. (een dikke 8 en wel een aanrader).
Prachtig gebied en de tijd nuttig doorgebracht met een paar mooie ritten en wat gedobber in het zwembad.
Na drie nachten was het tijd om af te zakken en kwamen we uit in Kippford in het zuiden van Schotland. Een klein plaatsje maar erg pittoresk en aan zee, dus sowieso mooi. The Anchor Inn was ons plekje voor twee nachten en alhoewel de kamer veel kleiner was dan die ervoor, maakte de zeelucht dat ruimschoots goed. Prachtig gewandeld langs een pad naast het strand en na een stop bij een tearoom (totaal anders dan de coffeeshop in Nederland) weer terug. The Anchor Inn heeft naast een lekker terras ook een prima keuken, dus een 9 en zoen van de juffrouw.
Schotland is prachtig, ruig, ruim, rustig, relaxed.
Ondanks dat het VK best groot is zijn de afstanden prima te overzien. Na Kippford hebben we Schotland achter ons gelaten en zijn het Lake District binnen gereden. Leuk detail; vanaf het strand in Kippford kon je in de verte de kust van Engeland al zien liggen.
Het Lake District is een populair gebied waar veel Engelsen een dagje (of twee/drie) komen recreëren. De vele meren zijn prima geschikt voor mensen die iets hebben met boten en kano's. Wandelen is ook een optie. Wij hebben vooral gekeken en wat uitgerust. Al kwam de stappenteller toch geregeld met de melding dat we we goed bezig waren.
Ons hotel in Glenfidding; The Ullswater Inn, was prima, kamer was helemaal in orde, douche was top. De bar had voldoende keuze en je kon er prima eten. Het plaatsje Keswick is een aanrader als je in de buurt bent. Niet groot, maar reuze schattig.
Inmiddels is het donderdag en we zijn net over de helft. Vanmorgen reden we het Lake District uit en het ernaast gelegen natuurgebied Yorkshire Dales in. Geen hotel, guesthouse of appartement deze keer....
Wat dan Bert!!!! Vertel, Vertel, Vertel....
Ok, we kamperen, al is het wel de luxe versie, dus is het Glamping.
Dat doe je hier in een zogenaamde 'Pod'.
Eerste indruk.... Positief en we verwachten dat dat wel zal blijven.
Het is naast een boerderij met leuke winkel en van de vier 'pods' is alleen de onze bezet. #heerlijkrustig
Maar terug naar Billy Bob en Basil....
Vakantie vieren is voor ons meer dan alleen rondrijden en kijken naar 'dingen'.
Voor ons is vakantie vieren ook mensen ontmoeten en ervaringen uitdelen. Van een leuk gesprek bij het diner of op een bankje tijdens de lunch, tot aan het bezoeken van vrienden in den vreemde.
Voor ons is vakantie; rijden, kijken, praten, ontmoeten, ontdekken en nog veel meer.
We merken dat een aantal zaken die voor ons een vakantie tot een Vakantie maken, hier niet zo vanzelfsprekend zijn.
Kortom; Britten zijn anders dan Amerikanen.
Niet slechter of beter, gewoon anders.
We merken vooral dat Britten wat meer op zich zelf zijn en niet snel een gesprek zullen beginnen. Amerikanen in onze ervaring zijn wat opener en zullen eerder vragen waar je vandaan komt en wat je in hun dorp komt doen. Je hebt er sneller contact en je raakt er sneller aan de praat.
In al onze Amerikareizen hebben we dit ervaren en we hebben in aan aantal staten mensen wonen waar we toevallig mee aan de praat raakten en waar we nog regelmatig contact mee hebben. Sommigen voornamelijk via Facebook, anderen via Zoom. En als het kan en we zijn in de buurt in de VS dan proberen we zeker om ze te ontmoeten.
Met name Hilda heeft via de quiltcursus die ze volgde ook een aantal Britse vriendinnen met wie ze contact onderhoudt. Inmiddels zijn dit zeer goede contacten en we gaan morgen een van de dames ontmoeten voor een High Tea (hoe kan het ook anders hier...) en komend weekend logeren in Wales bij een van haar andere vriendinnen.
Anders dan bij de Amerikaanse contacten zijn dit echter vriendschappen die met de tijd zijn ontstaan en meer tijd nodig hebben gehad.
Kijken Britten meer de kat uit de boom? Maybe...
We missen hier een beetje de leuke en spontane gesprekken die we aan de andere kant van de oceaan wel vaak hebben en dat maakt dat deze vakantie toch anders is dan anders. Niet beter of slechter, alleen anders.
Misschien dat de Welsh ons komende dagen helemaal gaan verrassen.
Vannacht eerst maar eens slapen in onze 'glampingpod'.
