We zitten weer op de luchthaven, klaar voor de terugreis.
Wat hebben we gedaan de afgelopen weken?
1 nacht in Canada
21 nachten in de U.S.A.
15 Staten doorkruist
Boston, New York en Portland bekeken.
Grote steden en prachtig achterland.
En véél, héél véél gezien en gedaan.
Erg leuke en inspirerende mensen ontmoet onderweg.
Het is en blijft een aardig en gastvrij volk die Amerikanen.
Totaal anders, dan de mensen die je voorbij ziet komen bij afleveringen van Dr. Phil of CSI New York.
Willy en Steve die we in New Jersey hebben bezocht bezoeken op dit moment Amsterdam, dus met een beetje mazzel gaan we die komende week weer even zien.
Onze vlucht heeft twee en een half uur vertraging, dus deze vakantie duurt nog iets langer dan gepland. Joepie! ;-)
donderdag 6 oktober 2016
woensdag 5 oktober 2016
U.S.A. 2016 - Part 15 - Holland
Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
Nu zitten we vandaag in Holland in Michigan en zo waar, het lijkt nog op 'The Real Deal' ook.Weilanden met zwart-bont vee, huisjes met (imitatie) klokgevels, een bakkerij van de gebroeders de Boer die krentenbollen, suikerbrood en krakelingen verkoopt.
In het restaurant dat erbij hoort, staat zelfs SNERT op het menu.
En nog heel lekker ook!
Holland is net echt.
En dat kan ook niet anders als je de naambordjes leest die bij de huizen staan.
Huizinga
De Boer
De Vries
Heiboer
Huisman
en ga zo maar door.
En de meesten 'boeren' goed hier.
Langs de kust met Lake Michigan staan grote huizen van deze export Nederlanders.
Vaak generaties geleden hiernaar toe verhuisd en Nederlands wordt hier niet meer gesproken door de mensen hier. Maar ze zijn goed in geslaagd om de herinnering levend te houden.
Prima geïntegreerd in de Amerikaanse samenleving, maar niet vergeten waar je vandaan komt.
Prachtig, dat dat zo kan.
De laatste dag hier hebben we dus rustig aan gedaan en alleen even heel Holland bekeken.
Morgen de laatste dag en dat is een lange rit terug naar Toronto.
Rond 10 uur in de avond vliegen we terug, dus misschien gaan we de stad nog wel even in voor een bakkie koffie.
Drie weken zijn eigenlijk véél te kort.
Eerst maar even de was doen thuis en dan genieten van de foto's en herinneringen en alvast een beetje vooruit kijken naar de volgende trip....
dinsdag 4 oktober 2016
U.S.A. 2016 - Part 14
Holland, maar dan anders.
We zijn in Holland.
Niet in Nederland, maar in Holland in de staat Michigan.
En dat deze plaats zo heet is niet toevallig.
Je wordt er doodgegooid met Nederlandse (of is het Hollandse) namen.
Op iedere straathoek zie je wel een 'Huisman' een 'Meijer' of een andere oer-hollandse naam.
Maar een beetje fatsoenlijk ABN wordt er niet meer gesproken. ;-)
We zijn aanbeland bij de laatste 2 nachten van onze vakantie en om een beetje in de stemming te komen leek ons dit wel een leuke plek.
Vlakbij zijn plaatsjes als Zeeland, Overisel en Noordeloos.
Morgen gaan we de laatste 'echte' dag nog vakantievieren, maar dat doen we rustig aan.
Een beetje dobberen in het zwembad, wat winkeltjes bekijken, lunchen en misschien nog even naar het strand. (Lake Michigan is vlakbij).
Woensdag een lange rit naar Toronto en in de avond vliegen we weer terug.
Vandaag was het echter nog gewoon 'holiday as usual' en zijn we van Marion via Shipshewana naar Holland gereden. Het eerste stuk naar Shipshewana is Sue met ons mee gereden en heeft daar samen met Hilda een quiltwinkel (Hilda's laatste deze vakantie) bezocht. Bert heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om het dorp (want veel groter is het niet met nog geen 700 zielen) door te wandelen en dat was erg leuk. Het is een centrum voor de Amish en Mennonieten in de omgeving en heeft een aantal leuke winkeltjes en zelfs een auto museum (helaas gesloten op maandag).
Je ziet dus met enige regelmaat de en koetsjes langskomen en als je wandelt moet je dus niet alleen op het verkeer letten, maar ook nog oppassen, dat je niet in de paardenpoep stapt. ;-)
Na de lunch ging Sue weer naar het zuiden en trokken wij noordwaarts richting Michigan. Wederom een leuke dag dus.
We zijn in Holland.
Niet in Nederland, maar in Holland in de staat Michigan.
En dat deze plaats zo heet is niet toevallig.
Je wordt er doodgegooid met Nederlandse (of is het Hollandse) namen.
Op iedere straathoek zie je wel een 'Huisman' een 'Meijer' of een andere oer-hollandse naam.
Maar een beetje fatsoenlijk ABN wordt er niet meer gesproken. ;-)
We zijn aanbeland bij de laatste 2 nachten van onze vakantie en om een beetje in de stemming te komen leek ons dit wel een leuke plek.
Vlakbij zijn plaatsjes als Zeeland, Overisel en Noordeloos.
Morgen gaan we de laatste 'echte' dag nog vakantievieren, maar dat doen we rustig aan.
Een beetje dobberen in het zwembad, wat winkeltjes bekijken, lunchen en misschien nog even naar het strand. (Lake Michigan is vlakbij).
Woensdag een lange rit naar Toronto en in de avond vliegen we weer terug.
Vandaag was het echter nog gewoon 'holiday as usual' en zijn we van Marion via Shipshewana naar Holland gereden. Het eerste stuk naar Shipshewana is Sue met ons mee gereden en heeft daar samen met Hilda een quiltwinkel (Hilda's laatste deze vakantie) bezocht. Bert heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om het dorp (want veel groter is het niet met nog geen 700 zielen) door te wandelen en dat was erg leuk. Het is een centrum voor de Amish en Mennonieten in de omgeving en heeft een aantal leuke winkeltjes en zelfs een auto museum (helaas gesloten op maandag).
Je ziet dus met enige regelmaat de en koetsjes langskomen en als je wandelt moet je dus niet alleen op het verkeer letten, maar ook nog oppassen, dat je niet in de paardenpoep stapt. ;-)
Na de lunch ging Sue weer naar het zuiden en trokken wij noordwaarts richting Michigan. Wederom een leuke dag dus.
zondag 2 oktober 2016
U.S.A. 2016 - Part 13
'MAKE AMERICA GREAT AGAIN!'
Het is de slogan van de Republikeinse kandidaat Donald Trump.
Zoals zo vaak spreken de kandidaten hier in one-liners en 'The Donald' is daar geen uitzondering op.
We rijden de laatste dagen door Ohio en Indiana en dat zijn staten in het zogenaamde mid-westen. Je ziet hier veel landbouw en dorpjes die wel eens betere tijden hebben gekend in het verleden. Veel leegstand en verlaten of slecht onderhouden huisjes. Het aantal 'TRUMP 2016' bordjes in de voortuin is er dan ook aanzienlijk.
Maar dat de Amerikanen een volk zijn van doorzetters, bleek wel toen we gisteren door Greenville in Ohio reden. Ook daar nog veel werk te doen, maar de Main Street was daar toch erg levendig. Een nieuwe coffeeshow (een waar je goede koffie kunt krijgen) deed prima zaken en ook een aantal leuke winkeltjes was er te vinden. We liepen een barbershop binnen en de kapper was reuze behulpzaam en had nog wel een paar leuke tips voor als we het stadje wilde bekijken. En ook de broodjeszaak die er al sinds de jaren '30 zit zat helemaal vol met een file voor de drive-throu.
Het kan dus nog best hier. De crisis heeft aardig huis gehouden, maar met kijkt weer vooruit lijkt het wel. En daar hebben ze volgens mij Trump helemaal niet voor nodig. Amerikanen hebben de neiging om het vooral zelf te willen doen, zonder al te veel invloed van Washington.
Gisteren uit wezen eten met twee Amerikanen die Hilda kent en die ze al een keer in Amsterdam heeft ontmoet. Twee gepensioneerde mensen die geheel tegen de verhouding hier op Bernie Sanders zouden hebben gestemd. Maar helaas voor hen, diet die niet meer mee in de race. Het zal dus wel Hillary worden voor hen, Want 'The Donald' is géén optie.
Het restaurant waar we gisteren waren was trouwens net deze week weer heropend met een nieuwe eigenaar. Het kan dus wel om iets nieuws te beginnen hier, want de zaak zat helemaal vol en het eten was uitstekend.
Het plaatsje: Marion Indiana.
Een plaatsje waar eigenlijk niet zo heel veel te zien of te doen is, maar waar toch een bekende Amerikaan geboren is.
James Dean werd hier in 1931 geboren.
Zijn bekendste film: 'Rebel without a cause' en dat gaat denk ik wel op voor veel mensen hier.
Qua natuur zeker niet het mooiste deel van de VS, maar wel heel erg interessant.
Het is de slogan van de Republikeinse kandidaat Donald Trump.
Zoals zo vaak spreken de kandidaten hier in one-liners en 'The Donald' is daar geen uitzondering op.
We rijden de laatste dagen door Ohio en Indiana en dat zijn staten in het zogenaamde mid-westen. Je ziet hier veel landbouw en dorpjes die wel eens betere tijden hebben gekend in het verleden. Veel leegstand en verlaten of slecht onderhouden huisjes. Het aantal 'TRUMP 2016' bordjes in de voortuin is er dan ook aanzienlijk.
Maar dat de Amerikanen een volk zijn van doorzetters, bleek wel toen we gisteren door Greenville in Ohio reden. Ook daar nog veel werk te doen, maar de Main Street was daar toch erg levendig. Een nieuwe coffeeshow (een waar je goede koffie kunt krijgen) deed prima zaken en ook een aantal leuke winkeltjes was er te vinden. We liepen een barbershop binnen en de kapper was reuze behulpzaam en had nog wel een paar leuke tips voor als we het stadje wilde bekijken. En ook de broodjeszaak die er al sinds de jaren '30 zit zat helemaal vol met een file voor de drive-throu.
Het kan dus nog best hier. De crisis heeft aardig huis gehouden, maar met kijkt weer vooruit lijkt het wel. En daar hebben ze volgens mij Trump helemaal niet voor nodig. Amerikanen hebben de neiging om het vooral zelf te willen doen, zonder al te veel invloed van Washington.
Gisteren uit wezen eten met twee Amerikanen die Hilda kent en die ze al een keer in Amsterdam heeft ontmoet. Twee gepensioneerde mensen die geheel tegen de verhouding hier op Bernie Sanders zouden hebben gestemd. Maar helaas voor hen, diet die niet meer mee in de race. Het zal dus wel Hillary worden voor hen, Want 'The Donald' is géén optie.
Het restaurant waar we gisteren waren was trouwens net deze week weer heropend met een nieuwe eigenaar. Het kan dus wel om iets nieuws te beginnen hier, want de zaak zat helemaal vol en het eten was uitstekend.
Het plaatsje: Marion Indiana.
Een plaatsje waar eigenlijk niet zo heel veel te zien of te doen is, maar waar toch een bekende Amerikaan geboren is.
James Dean werd hier in 1931 geboren.
Zijn bekendste film: 'Rebel without a cause' en dat gaat denk ik wel op voor veel mensen hier.
Qua natuur zeker niet het mooiste deel van de VS, maar wel heel erg interessant.
vrijdag 30 september 2016
John Denver, Rita Mae Brown, Facebookvriendin Donna en Meryl Streep; column van Hilda
John Denver, Rita Mae Brown, Facebookvriendin Donna, en Meryl Streep.
Wat maken we een prachtige tocht vandaag.
Rijden door de bergen, wat vind ik dat toch fijn.
Elke bocht een ander uitzicht.
Valleien, vergezichten, mooie oude schuren, vervallen rotzooi en perfecte ranches; alles komt voorbij.
We komen over de Shenandoah-river.
Ik denk aan de lp van John Denver, die ik van pa en ma kreeg op een verjaardag van ver weg en lang geleden: wat was ik daar blij mee. Als je me toen toch verteld zou hebben dat ik, Hilda Wessels uit Erica, Zuid-Oost Drenthe, OOIT van mijn levensdagen daar over die rivier heen zou rijden zou ik je vierkant hebben uitgelachen. Dat lag zo vreselijk ver buiten mijn voorstellingsvermogen.
"Almost heaven, West-Virginia, Blue Ridge Mountains, Shenandoah River"...
West-Virginia, check. Blue Ridge Mountains, check. Shenandoah River, check.
Alles met eigen ogen aanschouwd.
Ik begrijp hem.
"Almost heaven, West-Virginia"...
Een klein eindje naar het zuiden maar ligt Albemarle County, waar zich mijn favoriete boeken afspelen: die van Rita Mae Brown over Sneaky Pie Brown.. zoek maar eens op; ik heb ze allemaal :-)
Verderop regent het.
De bladeren verkleuren, en ze waaien door de lucht.
Raampje open, je ruikt de herfst.
Oude rode schuren, ik maak er een foto van voor mijn Facebook vriendin Donna, die er gek op is. Omdat ze blijven voorbijkomen, denk ik steeds aan haar.
Tijd voor koffie.
Even van de weg af voor een Starbucks. Richting de Interstate rijden we langs een overdekte brug!
Prachtig zijn ze, en we gaan er foto's maken.
Onmiddellijk zie ik scènes voor mijn geestesoog van "Bridges of Madison County" met Meryl Streep in de hoofdrol, één van haar beste rollen.
Net als zij, word ik door de liefde van mijn leven gefotografeerd bij de brug...
Wat maakten we een prachtige tocht vandaag...
In het motel kijken we Facebook.
Mijn Facebook vriendin Donna heeft een bericht gepost.
Haar moeder, 90 jaar oud, maakte vandaag haar laatste reis.
"Almost heaven"...
U.S.A. 2016 - Part 12
Deel 12 alweer van ons vakantieweblog.
'Time flies when you're having fun' zeggen ze weleens en dat klopt.
Het is alweer donderdag en de grote drukke steden als Boston en New York hebben we inmiddels achter ons gelaten. Wat rest is een tocht door het 'achterland'.
Nu zijn staten als (West) Virginia, Ohio en Indiana inderdaad een stuk rustiger en worden ze door veel mensen over geslagen tijdens hun rondreizen, er is ook veel te zien daar.
Na Gettysburg zijn we afgezakt naar Harrisonburg in Virginia. Onderweg nog een stuk Maryland gereden. Maar voordat we uit Gettysburg wegreden eerst nog het Gettysburg National Military Park bezocht. Op het voormalige slagveld waar in 1863 een bloedige veldslag is geleverd door de Noordelijke en Zuidelijke staten, staat nu een mooi museum waar veel informatie te vinden is. Wel typisch Amerikaans dus met bombastische muziek eronder, maar zeer mooi gemaakt. Gettysburg is voor de Amerikanen ook heilige grond en van grote betekening voor de geschiedenis van het land.
De weg naar Harrisonburg ging door het Shenandoah National Park en daarvan hebben we ook een mooi stuk gereden. Doordat het weer niet echt meezat hebben we niet de hele weg gereden, want alles hoger dan 800 meter reden we in de wolken.
Na Virginia op naar West Virginia. Dit zijn twee verschillende staten en het is goed te merken dat we inmiddels in het zuiden het bereikt. Officieel is dat na het oversteken van de grens tussen Pennsylvania en Virginia. Het aantal kerken en 'Trump 2016' bordjes nemen dan ook snel toe. Maar desondanks blijven het aardige mensen hier.
Had in haar laatste column Hilda het nog over (dat uiterst irritante doch zeer aanstekelijke) liedje van Perry Como, als je hier over de highways toert, begin je vanzelf 'Country Roads' van John Denver te zingen.
Inmiddels zijn we aangeland in Beckley, Virginia en morgen gaat de rit naar Ohio.
'Time flies when you're having fun' zeggen ze weleens en dat klopt.
Het is alweer donderdag en de grote drukke steden als Boston en New York hebben we inmiddels achter ons gelaten. Wat rest is een tocht door het 'achterland'.
Nu zijn staten als (West) Virginia, Ohio en Indiana inderdaad een stuk rustiger en worden ze door veel mensen over geslagen tijdens hun rondreizen, er is ook veel te zien daar.
Na Gettysburg zijn we afgezakt naar Harrisonburg in Virginia. Onderweg nog een stuk Maryland gereden. Maar voordat we uit Gettysburg wegreden eerst nog het Gettysburg National Military Park bezocht. Op het voormalige slagveld waar in 1863 een bloedige veldslag is geleverd door de Noordelijke en Zuidelijke staten, staat nu een mooi museum waar veel informatie te vinden is. Wel typisch Amerikaans dus met bombastische muziek eronder, maar zeer mooi gemaakt. Gettysburg is voor de Amerikanen ook heilige grond en van grote betekening voor de geschiedenis van het land.
De weg naar Harrisonburg ging door het Shenandoah National Park en daarvan hebben we ook een mooi stuk gereden. Doordat het weer niet echt meezat hebben we niet de hele weg gereden, want alles hoger dan 800 meter reden we in de wolken.
Na Virginia op naar West Virginia. Dit zijn twee verschillende staten en het is goed te merken dat we inmiddels in het zuiden het bereikt. Officieel is dat na het oversteken van de grens tussen Pennsylvania en Virginia. Het aantal kerken en 'Trump 2016' bordjes nemen dan ook snel toe. Maar desondanks blijven het aardige mensen hier.
Had in haar laatste column Hilda het nog over (dat uiterst irritante doch zeer aanstekelijke) liedje van Perry Como, als je hier over de highways toert, begin je vanzelf 'Country Roads' van John Denver te zingen.
Inmiddels zijn we aangeland in Beckley, Virginia en morgen gaat de rit naar Ohio.
woensdag 28 september 2016
Perry Como, Stephen Fry, dominee Gremdaat en voedsel voor de ziel, Column van Hilda.
Perry Como, Stephen Fry, dominee Gremdaat en voedsel voor de ziel.
De afgelopen dagen had ik steeds dit liedje in mijn hoofd:
Maar dan met de beelden erbij van Stephen Fry, in de geweldige documentaire "Stephen Fry in America" waarin hij met zijn Engelse taxi door alle Staten rijdt...
Hoe vaak zagen we die documentaire al... en hoe vaak gaan we die nog zien...
Ik voor mij zet 'm graag op als ik heimwee heb naar het land waar we nu zijn.
Denk ineens aan Dominee Gremdaat "Kent u dat gevoel? Dat je zo ge-luk-kig bent?"
(denk het dominee Gremdaat-toontje er maar even bij)
Het kan me niet schelen hoe het komt, maar ik word er BAR gelukkig van als ik die dvd zie.
En ik word er BAR gelukkig van als ik hier ben en hetzelfde doe als Stephen Fry: rondrijden, mooie dingen zien, interessante mensen ontmoeten, veel leren over achtergrond, mensen, politiek van dit land.
Voor mij is het voedsel voor mijn ziel.
Ik heb het allemaal in ruime mate ontvangen afgelopen dagen.
Vandaag, "on the road again", keken Bert en ik terug.
Ongelooflijk, wat een gastvrijheid we hebben ontvangen van Willy en Steve Jaffe waar we drie nachten mochten logeren.
Hoeveel warmte ik heb ontvangen van mensen die ik via Facebook ken en me bij de lezing van Kaffe Fassett voor het eerst zagen.
Hoe ik met warmte ontvangen word op een quiltavond door vrouwen die ik nog nooit heb gezien, en dat er dan eentje langskomt de volgende morgen om me een superleuke verrassing te geven: een tas, t-shirt en een heel lief kaartje van quiltgroep "Needles and guns"... (de groep is opgericht door een aantal FBI-vrouwen! :-) )
Van binnen begrijp ik het niet.
Ik doe niks om dit te verdienen.
En toch krijg ik het allemaal.
Ik ontvang het met grote dankbaarheid.
"Kent U dat gevoel?"
U.S.A. 2016 - Part 11
Na een logeerpartij van drie nachten bij Wilhelmina en Steve in Moorestown, was het weer tijd om verder te trekken. Na het ontbijt even nagebabbeld over van alles en nog wat en na een flinke knuffel in de auto op weg naar Pennsylvania.
Willy en Steve; bedankt voor jullie hartelijke ontvangst en wellicht tot snel.
Onze rit vandaag ging naar de stad Gettysburg en voor wie niet weet waar deze plaats om bekend is, is er deze link. Laten we zeggen dat ze er een lichte aanvaring hadden.
Onderweg hebben we een tweetal stops gemaakt. Een in het plaatsje (niet lachen) Intercourse en een in Lancaster. De stop in Intercourse was voor een bezoek aan The Old Country Store, dé quiltwinkel van Pennsylvania volgens kenners. Hilda heeft zich er tenminste kostelijk vermaakt. Het plaatsje ligt midden in Amish gebied, dus met enige regelmaat kwamen er koetsjes en rijtuigen voorbij met daarin tradioneel geklede Amish. Deze van oorsprong Zwitserse Anabaptisten zijn hier in het begin van de 18e eeuw na hun splitsing naar toe vertrokken en leven hier nog grotendeels op 'simpele' wijze. Met simpel bedoel ik, eenvoudig en zonder opmaak gekleed en zonder het gebruik van moderne technieken. Je zult ze dan ook niet in een auto zien, maar we hebben er wel 3 op de step gespot.
De Amish worden hier in de volksmond ook wel de Pennsylvania Dutch genoemd, wat uiteraard taalkundig niet klopt. Het 'Dutch' is namelijk een verbastering van het duitse woord 'Deutsch'. Dat je dan wel speculaasjes met windmolentjes tegen komt in de supermarkt, maakt het alleen maar verwarrender. Maar ja die Amerikanen zijn nu eenmaal rare jongens.
De tweede stop in Lancaster was van een geheel andere aard en eigenlijk 180 graden anders dan de Amish levenswijze, Namelijk EEN OUTLET CENTRE!
We hebben eigenlijk maar een paar winkels bekeken, maar hebben wel een aantal leuke zaken kunnen scoren.
Na Lancaster was het nog maar een klein stukje rijden naar ons eindadres voor vandaag Gettysburg. We hebben even door de stad gewandeld en lekker gegeten daar. Op de terugweg een heerlijke espresso (met brownie) gedronken en om acht uur waren we weer op de hotelkamer. Morgen hebben we tijd om de slagvelden eens goed te gaan bekijken en daarna gaan we op weg naar Virginia.
Willy en Steve; bedankt voor jullie hartelijke ontvangst en wellicht tot snel.
Onze rit vandaag ging naar de stad Gettysburg en voor wie niet weet waar deze plaats om bekend is, is er deze link. Laten we zeggen dat ze er een lichte aanvaring hadden.
Onderweg hebben we een tweetal stops gemaakt. Een in het plaatsje (niet lachen) Intercourse en een in Lancaster. De stop in Intercourse was voor een bezoek aan The Old Country Store, dé quiltwinkel van Pennsylvania volgens kenners. Hilda heeft zich er tenminste kostelijk vermaakt. Het plaatsje ligt midden in Amish gebied, dus met enige regelmaat kwamen er koetsjes en rijtuigen voorbij met daarin tradioneel geklede Amish. Deze van oorsprong Zwitserse Anabaptisten zijn hier in het begin van de 18e eeuw na hun splitsing naar toe vertrokken en leven hier nog grotendeels op 'simpele' wijze. Met simpel bedoel ik, eenvoudig en zonder opmaak gekleed en zonder het gebruik van moderne technieken. Je zult ze dan ook niet in een auto zien, maar we hebben er wel 3 op de step gespot.
De Amish worden hier in de volksmond ook wel de Pennsylvania Dutch genoemd, wat uiteraard taalkundig niet klopt. Het 'Dutch' is namelijk een verbastering van het duitse woord 'Deutsch'. Dat je dan wel speculaasjes met windmolentjes tegen komt in de supermarkt, maakt het alleen maar verwarrender. Maar ja die Amerikanen zijn nu eenmaal rare jongens.
De tweede stop in Lancaster was van een geheel andere aard en eigenlijk 180 graden anders dan de Amish levenswijze, Namelijk EEN OUTLET CENTRE!
We hebben eigenlijk maar een paar winkels bekeken, maar hebben wel een aantal leuke zaken kunnen scoren.
Na Lancaster was het nog maar een klein stukje rijden naar ons eindadres voor vandaag Gettysburg. We hebben even door de stad gewandeld en lekker gegeten daar. Op de terugweg een heerlijke espresso (met brownie) gedronken en om acht uur waren we weer op de hotelkamer. Morgen hebben we tijd om de slagvelden eens goed te gaan bekijken en daarna gaan we op weg naar Virginia.
Beetje 'lullige' naam voor een plaats, maar het zag er wel gezellig uit allemaal.
Onderweg even op de Hollandse manier boodschappen gedaan.
Speculaasjes...
Amish in hun rijtuigen
dinsdag 27 september 2016
U.S.A. 2016 - Part 10
Een van de voordelen van Facebook is dat je mensen ontmoet uit alle hoeken van de wereld. Meestal blijft het bij een 'like' of af en toe een reactie, maar soms ontmoet je die mensen ook in het echt.
Nadat we in Burlington al heerlijk uit hebben gegeten met Ann en Bruce, hebben we de laaste dagen gelogeerd bij Wilhelmina (Willy) en Steve uit Moorestown in New Jersey. Hilda 'kende' Wilhelmina via Facebook en toen zij hoorde dat wij dit jaar in de buurt zouden komen, werden we hartelijk uitgenodigd om te komen logeren.
En de beste manier om mensen beter te leren kennen, is door ze 'in the flesh' te ontmoeten.
De afgelopen 2 nachten en de komende nacht slapen we dus in New Jersey bij deze erg hartelijke en gastvrije mensen. Hilda en Willy zijn lekker samen op stap geweest en omdat dat doorgaans met quilting te maken heeft, gaan de mannen lekker hun eigen gang.
Op zaterdag kwamen we aan na een drukke dag in New York City. En dan is Moorestown toch wel een oase van rust. We hebben veel gezien, veel gepraat en veel geleerd van deze leuke en interassante mensen. Dagen als dit maken een vakantie extra speciaal en waardevol.
Hieronder een aantal foto's van de afgelopen dagen:
Nadat we in Burlington al heerlijk uit hebben gegeten met Ann en Bruce, hebben we de laaste dagen gelogeerd bij Wilhelmina (Willy) en Steve uit Moorestown in New Jersey. Hilda 'kende' Wilhelmina via Facebook en toen zij hoorde dat wij dit jaar in de buurt zouden komen, werden we hartelijk uitgenodigd om te komen logeren.
En de beste manier om mensen beter te leren kennen, is door ze 'in the flesh' te ontmoeten.
De afgelopen 2 nachten en de komende nacht slapen we dus in New Jersey bij deze erg hartelijke en gastvrije mensen. Hilda en Willy zijn lekker samen op stap geweest en omdat dat doorgaans met quilting te maken heeft, gaan de mannen lekker hun eigen gang.
Op zaterdag kwamen we aan na een drukke dag in New York City. En dan is Moorestown toch wel een oase van rust. We hebben veel gezien, veel gepraat en veel geleerd van deze leuke en interassante mensen. Dagen als dit maken een vakantie extra speciaal en waardevol.
Hieronder een aantal foto's van de afgelopen dagen:
Morgen weer op weg en onze volgende halte is Gettysburg. Een stad met een interessante geschiedenis. En een motel met zwembad, maar dat terzijde... ;-)
Abonneren op:
Posts (Atom)
