Dag 26 - Back Home...

Op het vliegveld van Seattle hebben ze Wi-Fi.
En wij zijn vroeg, dus alle tijd om deze vakantie eens goed samen te vatten.

De Natuur...

Wat kunnen we zeggen over de natuur in deze omgeving...
We hebben nu ruim drieënhalve week rond gereden in de Staten Washington, Oregon, Idaho en Montana. En we hebben ons geen dag verveeld hier. De natuur is hier ruig, overweldigend en wonderschoon.

Ook zie je hier véél minder toeristen uit Europa dan in de 'standaard' staten als Utah en Arizona. Niet dat je er daar over struikelt, maar de keren dat we hier Nederlands hebben gehoord, zijn op de vingers van één hand te tellen.

Hoogtepunten...
Eigenlijk te veel om op te noemen, maar om er een paar te noemen.
Mount Rainier, Glacier National Park, de orkatocht en de rit door de North Cascades.
En dan doe ik Oregon en Idaho te kort, want die hadden we niet willen missen.

De motels...

Op een enkeling na waren deze helemaal prima.
De Motel6 in Kalispell, was niet best, maar doorgaans waren we zeer te spreken over de kamers. Het motel in Orofino was een topper. Simpel en klein, maar super schoon en met een héérlijk zwembad.

We hebben een bonte verzameling aan motels gezien. Van ketens als Best Western, La Quinta en Red Roof tot motels met een kampeerterrein erbij. Die afwisseling maakt reizen door de VS extra leuk.

De laatste drie nachten hadden we een hotel vlakbij het vliegveld en dat is handig voor de laatste dag, maar niet voor drie. Lesje voor de volgende keer.

De overnachtingen zijn in deze hoek van de USA wel iets duurder, dan in bijvoorbeeld Arizona of Nevada. Kun je daar voor rond de €50 vaak nog wel een aardig motel scoren, dat is hier niet mogelijk.

De huurauto...

Ook niet onbelangrijk, want je moet er tenslotte bijna 4 weken in rond rijden.
Het was een stoere Amerikaanse auto deze keer. Een Jeep Patriot.

De auto heeft zich kranig geweerd deze reis. Toen we de auto net weer inleverde, stond de teller zo'n 4.780 kilometer verder dan bij het ophalen. Het enige euvel was een lekke band, maar dat was ook meer aan de route te wijten.

Gemiddeld hebben we 1 op 12 gereden en dat lijkt me heel netjes.

Nog even een hele dikke pluim voor de heren van Les Schwab, die de lekke band vlak voor sluitingstijd gewoon nog even reageerde en dat nog gratis deden ook.
'Service with a smile' noemen ze dat hier.

The Food...

Vier weken van huis huis, betekend ook vier weken geen gasfornuis. Dus veel uit eten en af en toe iets halen voor op de kamer.

Het vooroordeel dat véél Amerikanen te dik zijn door al het fastfood, klopt inderdaad, maar gelukkig zijn er véél gezonde én lekkere alternatieven. Veel restaurants hebben speciale gerechten op de kaart met minder calorieën, maar die moet je dan wel nemen uiteraard. En dat laatste wil bij véél Amerikanen er nog wel eens bij inschieten.
Maar het eten is er prima, de porties voldoende en de service altijd vriendelijk.

Het vooroordeel dat Amerikaans bier 🍺 net water is, moet ik toch ontkrachten, want met name in Washington en Oregon zijn talloze kleine brouwerijen die een prima brouwsel weten te produceren.

De mensen...

Amerikanen zijn oppervlakkig, schreeuwerig en hebben geen smaak, wordt wel eens gezegd. Meestal is dat door mensen die zelf nog nooit in de VS zijn geweest en die het land alleen van het journaal en de Hollywood films kennen.

Maar wij hebben de Amerikanen ook deze reis weer ervaren als zeer aardige, open en hartelijke mensen. Ze hebben veel interesse in waar je vandaan komt en wat je in vredesnaam in hun dorp komt doen.

Deze reis een aantal mensen ontmoet die we eigenlijk alleen maar via Facebook kende en nog nooit gesproken, laat staan ontmoet hadden. Toen Hilda onze route geplaatst had, en om tips vroeg, kwamen de uitnodigingen al snel binnen. In Vancouver (WA), Missoula en op San Juan Island en Vashon Island hebben we leuke ontmoetingen gehad en zijn zelfs bij mensen thuis op bezoek geweest.

Ook onderweg hele leuke en spontane gesprekken gehad en ook dat heeft een aantal nieuwe Facebook vrienden opgeleverd.

Natuurlijk is niet alles ideaal hier in de VS, dat weten wij ook wel.
Zaken als de armoede in sommige delen van het land en bij sommige delen van de bevolking, de sociale voorzieningen die hier totáál anders zijn geregeld en nog een aantal zaken.

Amerika is het land van de onbegrensde mogelijkheden zeggen ze. Je moet alleen wel het geluk aan je zijde hebben.

We blijven voorlopig dan ook lekker in Nederland hoor en bewaren Amerika voor de vakanties. De volgende reis gaat naar...

Nog geen flauw idee eigenlijk...
Eerst maar eens de was doen straks ;-)

Dag 25 - De laatste dag...

Vandaag dus dag 25.
Het is tevens de laatste volle dag hier in de USA. Morgen vliegen we terug naar huis en hebben nog een half dagje, dus dat zal niet veel meer worden.

Maar vandaag dus nog wel!
De temperatuur ligt nog steeds boven de 30 graden en het is uitzonderlijk weer voor Seattle. Een stad die erom bekend staat, dat er nog wel eens een keer een buitje valt.

We slaan de stad dus over en keren nog een keer terug naar Mount Rainier. We hebben dit nationale park in week één ook al bezocht, maar waren zo onder de indruk, dat we nog wel een keertje extra wilde kijken.
Het park kent verschillende ingangen en de ingang aan de oostkant hadden we al gezien. Vandaag dus naar de zuidkant.

Vanuit SeaTac waar ons hotel ligt, is het prima te doen in één dag. Weer zijn blij dat we zijn gegaan, want ook deze kant is prachtig.

Dag 24 - dagje museum...

Het is vandaag warm, dus de drukke stad laten we even voor wat het is. We zoeken de airco op vandaag.

In de plaats Tacoma, niet ver van ons hotel zitten een paar museums, waar we een kijkje gaan nemen.

Allereerst het Museum of Glass. Daar aangekomen blijkt dat een groot deel van de collectie niet te bezichtigen is wegens een verbouwing. Omdat we korting krijgen en er ook glas geblazen wordt, toch maar een kijkje genomen. Er staat mooi spul, maar door de verbouwing waren we weer snel uitgekeken. Beetje een teleurstelling eigenlijk.

Er waren een tweetal glasblazers bezig om ontwerpen van kinderen uit te werken. Dit is wel een erg leuk project waarbij kinderen een tekening mochten insturen en een aantal daarvan worden omgezet in glas.

Daarna op naar museum nummer twee van vandaag.

Het LeMay American Car Museum.

Dit was even andere koek. Een imposant gebouw, met vier verdiepingen vol met voornamelijk Amerikaanse auto's. Zo'n beetje de gehele auto geschiedenis kwam voorbij hier. Prachtig om te zien en ook de medewerkers (waarschijnlijk veelal vrijwilligers) waren erg enthousiast.

Er was ook een rij gereserveerd voor Engelse auto's en er stonden ook een aantal Mercedessen, BMW's, Ferrari's een andere merken tussen.
Máár voornamelijk grote en imposante Amerikanen dus.

Hier wat voorbeelden:

Een Hudson

Véél chroom

Duitse broeders

Zo lelijk, dat het weer mooi is.

Even 'Back to the Future'

De bovenverdieping was voor een deel gewijd aan de pick-up.
Toch de auto die bij de geschiedenis hier een grote rol heeft gespeeld.

Een dag met weinig kilometers, maar toch met veel indrukken.
We zitten na een bezoek aan Barnes and Noble bij de Starbucks.
Even een espresso en iets fris en Wi-Fi om het weblog bij te werken.

Morgen de laatste volle dag en dan gaan we nog even terug naar Mount Rainier, waar we in de eerste week ook geweest zijn. Nog even genieten van de natuur dus.

Dag 23 - Vashon Island

Hé, waar is dag 22 zullen jullie denken.
Nou, dag 22 was een rustdag en van de wasserette willen jullie waarschijnlijk geen foto's zien.

We hebben gisteren voor de rest lekker weinig gedaan dus.

Vandaag zijn we echter wel druk geweest, want er stond een bezoek gepland aan Vashon Island. Dit eiland is op zich niet zo heel bijzonder, zij het dat er een hele grote quiltwinkel is gevestigd. En Hilda keek daar al tijden naar uit.

Dus vanmorgen vanuit Mount Vernon eerst even de beide moeders gebeld en daarna op naar Vashon. En dat betekende, weer met de ferry. Deze keer niet lopend, maar de auto ging mee. Dat kon omdat de oversteek veel korter is, dan naar San Juan Island eerder deze week.

Het leven op zo'n eiland is echt anders dan op het vaste land en alles gaat hier vrij relaxed.
Als je een eiland bewoner vraagt welke ferry je moet hebben, zal zijn antwoord zijn: 'degene ná die je net gemist hebt'.

Wij mogen ze wel die eilanders. ;-)

De quiltwinkel was snel gevonden en Hilda kon helemaal los.
De eigenaren Paul en Anja waren zeer hartelijk en aardig en hebben ons de hele winkel laten zien. Ze zijn net verhuisd en waren net weer één week open. Ze waren blij dat ze voor het bezoek uit Nederland klaar waren zeiden ze.

Wat is 'in haar nopjes' in het Engels?

Paul en Anja in hun winkel.
Anja komt van oorsprong uit Duitsland, dus dat kon ook weer even geoefend worden.

De oogst van vandaag.

Van shoppen krijg je honger.
Lekkere Hot Wings.

Deze doet het niet meer.

Na afloop nog en mooie wandeling gemaakt bij de vuurtoren van Vashon Island.

Met uitzicht op Mount Rainier.

Vashon Island, is ons zeer goed bevallen en is zeer de moeite waard.

We zijn inmiddels aangekomen in ons laatste hotel van deze reis. We blijven hier drie nachten en vrijdag zit het er op helaas.
We waren eerst van plan om het centrum van Seattle te gaan nakijken, maar het wordt erg warm de komende dagen, dus dat laten we over voor een volgende reis.

Want dat we deze hoek van de VS nog wel een keer gaan bezoeken, is wel duidelijk geworden, de afgelopen 3 weken.