Dag 21 - San Juan Island met Kitty en Dan.

Zondag was werkelijk weer een topdag.

We zijn inmiddels weer terug in de buurt van Seattle en omdat een vriendin van Hilda daar in de buurt woont, hadden we een bezoekje gepland die dag.
Ze wonen op San Juan Island, één van de vele eilanden in het noordwesten van de staat Washington.

Dus wij op tijd opgestaan voor de korte rit naar Anacortes. Daar de auto geparkeerd en twee kaartjes gekocht voor de pont van tien over negen naar Friday Harbor, waar we een uurtje later van boord gingen.

Friday Harbor op San Juan Island

We werden opgewacht door een enthousiast zwaaiende Kitty en haar man Dan. Hele hartelijke mensen, die ons het hele eiland hebben laten zien en waar weer gezellig mee hebben gekletst over van alles en nog wat.

Kitty en Hilda vanaf hun terras.
Géén slecht uitzicht lijkt me.

De dames waren druk bezig met quiltzaken, in de tussentijd hadden de mannen wel wat anders te doen. Dan heeft een prachtige Corvette Stingray uit 1964 in de garage staan een dat moest natuurlijk wel een ritje mee gemaakt worden.
Hij heeft de auto gekocht één dag voor hun trouwdag van een vriend van hem en heeft deze Corvette dus al 50 jaar in bezit.

Toen de dames klaar waren, zijn we met zijn vieren het eiland rond gereden en hebben op diverse plekken en stop gemaakt.
Er is veel te zien daar.

De Alpaca boerderij waar ze leuke producten maken én verkopen.

Een lavendel boerderij, en lavendel ijs is lekker kunnen we nu zeggen.

Prachtige jachthaven daar.

Als afsluiter nog lekker gegeten in Friday Harbor en om 18:30 gingen we weer met de pont terug.
Na ontmoetingen in Vancouver (WA) en Missoula was dit de derde ontmoeting met mensen die we via Facebook hebben leren kennen en het was weer reuze gezellig.

Dat Amerikanen erg hartelijk en gastvrij zijn, is deze reis wederom duidelijk geworden.

Kitty, Dan, Brandy, David, Jacky, Evelyn, Bob, Lynette and all the others:
Thank you for the great times we had.

Dag 20 - Op de boot.

Vandaag geen dag met veel kilometers op de weg, maar op het water.
Om 6 uur ging de wekker want er stond een walvistocht op de agenda.
En we moesten er op tijd zijn hadden ze ons verteld, dus dan doe je dat.
We waren er dus ruim van te voren en hadden er erg veel zin in.

Om iets over 9 gingen de trossen los en voeren we uit.
In de wateren van noord-west Washington zit erg veel wild waaronder walvis en orka.

We hebben twee groepen met orkas zien zwemmen en het zijn imposante beesten.

Er waaide in het begin een stevige koude wind.
We hadden dus voor het eerst deze vakantie de jas nodig.

De kapitein

Mount Baker op de achtergrond.

Echt een prachtige tocht dus vandaag en Bert's kop is flink rood geworden.
Morgen dus weer gewoon de pet op.

Na afloop nog even door Anacortes gereden.
Morgen moeten, of beter gezegd mogen we er weer naartoe, want dan gaan we naar San Juan Island, om Kitty en haar man Dan te bezoeken.
Kitty is een facebookvriendin van Hilda, dus we gaan haar nu dus in het echt zien.
We hebben al een aantal mensen ontmoet op deze manier en dat was altijd reuze gezellig.

Dan heeft trouwens een 50 jaar oude Corvette Stingray, dus Bert ziet ook zeer naar deze dag uit...

Morgen dus weer een boottocht, zij het deze keer de ferry.

Dag 19 - North Cascades National Park

Eerst koffie

Vandaag hebben we ons laatste Nationale Park van deze vakantie bezocht. Het is het North Cascades National Park en het ligt ten oosten van Seattle.

Het is anders dan de meeste andere parken, omdat je er geen officiële ingang hebt en er gratis doorheen mag. Op zich is dat wel logisch, want de enige weg van Oost naar West in het noorden van deze staat loopt dwars door dit park. Alternatieven zijn er niet, of je moet honderden kilometers naar het zuiden, of via Canada rijden.

De weg is werkelijk prachtig en onderweg kom je diverse watervallen en gletsjers tegen.
Echt een aanrader deze route.

Omdat de meeste Europese toeristen kiezen voor de 'standaard' parken in Utah en Californië eventueel aangevuld met Yellowstone, is dit een gebied waar je weinig Nederlanders zult tegenkomen.

Prachtige meren in een groen/blauwe kleur.

Géén oldtimer, maar het kan ermee door.

Inmiddels zijn we aangekomen in Oak Harbor en moeten we morgen vroeg op voor de walvis tocht. Vanavond nog even de batterijen van de camera opladen, want die zullen we nodig hebben morgen.

Dag 18 - Winthrop, Washington.

Het zou bijna saai worden, als het niet zo fantastisch mooi zou zijn hier.
Vandaag weer stralend weer, en we rijden door het oosten van de staat Washington.
Onderweg veel natuur en weinig verkeer. Prima combinatie lijkt me.

De bergen zijn hier minder hoog dan bij Glacier, maar ze worden wel mooi afgewisseld door valleien met kleine dorpjes. Ze moeten het hier hebben van de landbouw, de mijnbouw, de bosbouw en de recreatie. Maar veel toeristen zie je niet.
Het zijn dan vooral de vissers en de watersporters die je tegenkomt en af en toe een wielrenner.

Winthrop is een toeristisch stadje, dat vooral in de winter veel toeristen trekt. In de bergen eromheen kan prima worden geskied. Iets dat vandaag nogal vreemd overkomt, als je er met 35 graden op de thermometer naar toe rijdt.

De hoofdstraat is binnen 10 minuten van voor naar achteren door te wandelen, maar het is erg leuk ingericht, met allerlei winkeltjes en restaurantjes in Wild West stijl.
We hebben er een heerlijk ijsje (chocola met pindakaas) gegeten en zijn daarna bij de Mexicaan gaan eten.
Het is al de derde keer deze vakantie, want bij ons in de buurt zit eigenlijk geen lekker Mexicaans restaurant.

Gelukkig heeft ons hotel en lekker zwembad, dus na een lekkere duik, nu het weblog bijwerken.
Het blijft nog een dag of twee bloedheet hier en daarna zou het ietsje afkoelen.
We hebben nog veel leuks op de agenda staan de laatste week, maar dat zien jullie dan wel.

Dag 17 - Weer terug in Washington.

Na Washington, Oregon, Idaho, Montana en wederom Idaho, zijn we nu terug in de staat Washington.

Vanmorgen vertrokken uit Idaho en in Bonners Ferry boodschappen gedaan en getankt.
Beide werden gerund door Mennonieten, een christelijke groepering die oorspronkelijk uit Duitsland komt. Een soort Amish, maar dan minder extreem, ze rijden tenslotte wel auto, maar kleden zich wel traditioneel en alcohol en dergelijke zijn uit den boze.
Reuze aardige mensen trouwens.

We slapen vannacht in het plaatsje Kettle Falls.
Het is een typisch Amerikaans plaatsje, zoals zoveel hier.
Soms hebben ze maar een paar duizend inwoners, maar vaak halen ze dat al niet eens.
We passeren vaak dorpjes met twee of drie straatjes, een winkeltje en een kerk is het enige vertier dat ze hebben.
Ze lijken echt op de plaatjes die je ziet in die Amerikaanse Road movies.

Wat wel opvalt, is dat de crisis hier ook flink heeft toegeslagen.
Veel armoede en veel panden waar eerst nog winkels in zaten staan leeg.

Onderweg even gestopt en in een kunstgalerij zeiden ze, dat het wel begon aan te trekken.
Een groot leeg pand in het centrum ging binnenkort weer open en er kwam een B&B in.

We zijn benieuwd...

Deze staat in Colville, één dorp verderop.

Foto's zijn vandaag wat lastig, want de laptop doet vreemd en ik heb vandaag het weblog op de smartphone gedaan. Het kan, maar is wat lastiger.

Morgen op weg naar Winthrop en dat schijnt een leuk stadje te zijn hebben we gelezen.

Dag 16 - Onderweg naar Idaho (part II)

Vandaag gaan we langzaamaan weer richting Seattle.
We verlaten de staat Montana en gaan terug naar Idaho waar we een motel hebben geboekt in het plaatsje Bonners Ferry. Een stadje van iets meer dan 2.500 zielen. Maar wel met veel motels en ruim 20 restaurants, dus verhongeren zullen we er zeker niet.

De bergen van Glacier Park zien we alleen nog in onze achteruitkijkspiegel, maar ook richting Idaho is het landschap bergachtig, zij het minder ruig, dan de dagen ervoor.

We nemen een alternatieve route en komen langs het gehucht Yaak, wat niet veel meer is, dan een paar blokhutten, een winkel en een saloon. (en een kerk).

Het mooiste aan het plaatsje is de waterval die we er tegenkomen.

Voor de autoliefhebbers onder jullie nog wat leuke plaatjes ;-)

Dag 14 & 15 - Glacier National Park

Een van de Nationale Parken van de VS die nog hoog op ons lijstje stonden was Glacier National Park. We waren er nog nooit geweest, omdat het nogal afgelegen ligt. Het park ligt in het hoge noorden van de staat Montana tegen de Canadese grens.

Dit jaar was het dus zover en Glacier park kunnen we afvinken op ons lijstje. En we kunnen zeggen; het is de reis dubbel en dwars waard geweest. Glacier is een van de meest indrukwekkende parken die we tot nu toe gezien hebben. Het is wildernis in Optima Forma.

Gisteren reden we vanuit Kalispell de zuidelijke route via de onderkant van het park. We zijn daarna doorgereden naar de Many Glaciers ingang en hebben daar een prachtige wandeling gemaakt rondom een van de vele meren.

Montana

Onderweg via de zuidelijke route.

Many Glaciers

Dit meer hebben we helemaal rondgelopen. Flinke wandeling dus.

Watervallen bij de vleet daar in Glacier

In de verte volop sneeuw.

Na het avondeten kijken of we nog wat wild kunnen spotten. Eerst naar een uitzichtpunt gereden, waar we een mooi een zicht hadden op een bosrand.
Maar na 20 minuten staren, nog geen beweging gezien daar. Een Amerikaanse toerist die al vier dagen in het park was, vertelde ons dat hij ook nog weinig wild had gezien daar. Dus wij terug naar onze kamer en we zouden morgen wel verder kijken.

Maar... na een paar honderd meter op de terugweg...

Een echte wilde zwarte beer.

Het beest liep daar rustig te kuieren.

Dat was dus een hele mooie afsluiting van de eerste dag in Glacier National Park. We hebben die nacht heerlijk geslapen trouwens.

Op dag twee gingen we van onze motel via de Going-to-the-sun road die dwars door het park loopt terug naar Kalispell. Aan het begin van de route een wandeling gemaakt, waar we deze neef van Bambi tegen het lijf liepen. Het beest bleef rustig staan grazen op zo'n 6 meter afstand, maar hield ons nauwlettend in de smiezen. Op de terugweg was hij foetsie.

Is hij niet schetig?

De weg naar Logan Pass is prachtig en langzaamaan komen we in de sneeuw.

Een waterfallfie...

De toerbussen van het park.
Ze zijn gebouwd tussen 1936 en 1939 en worden nog steeds gebruikt.

Bighorn Sheep tegen de bergwand.
Foto is van een flinke afstand genomen, dus een beetje wazig.

Even flink de berg op. #dapper

Een bergmarmot.

Een Mountain Goat.

We zitten nu nog na te genieten op onze hotelkamer en zijn net een beetje uitgerust. Morgen doen we kalm aan en slaan we de lange wandelingen even een dagje over. Hilda moet nog duidelijk wennen aan de grote hoogte waar we zitten, maar ze slaat zich er dapper doorheen. De zuivere lucht hier is wel erg lekker trouwens.

Straks nog even langs een quiltwinkel en vanavond eten bij de Applebees. (yummie)

Groetjes

Bert & Hilda