John Denver, Rita Mae Brown, Facebookvriendin Donna en Meryl Streep; column van Hilda

John Denver, Rita Mae Brown, Facebookvriendin Donna, en Meryl Streep.

Wat maken we een prachtige tocht vandaag.

Rijden door de bergen, wat vind ik dat toch fijn.

Elke bocht een ander uitzicht.

Valleien, vergezichten, mooie oude schuren, vervallen rotzooi en perfecte ranches; alles komt voorbij.

We komen over de Shenandoah-river.

Ik denk aan de lp van John Denver, die ik van pa en ma kreeg op een verjaardag van ver weg en lang geleden: wat was ik daar blij mee. Als je me toen toch verteld zou hebben dat ik, Hilda Wessels uit Erica, Zuid-Oost Drenthe, OOIT van mijn levensdagen daar over die rivier heen zou rijden zou ik je vierkant hebben uitgelachen. Dat lag zo vreselijk ver buiten mijn voorstellingsvermogen.

"Almost heaven, West-Virginia, Blue Ridge Mountains, Shenandoah River"... 

West-Virginia, check. Blue Ridge Mountains, check. Shenandoah River, check.

Alles met eigen ogen aanschouwd.

Ik begrijp hem.

"Almost heaven, West-Virginia"...

Een klein eindje naar het zuiden maar ligt Albemarle County, waar zich mijn favoriete boeken afspelen: die van Rita Mae Brown over Sneaky Pie Brown.. zoek maar eens op; ik heb ze allemaal :-)

Verderop regent het. 

De bladeren verkleuren, en ze waaien door de lucht.

Raampje open, je ruikt de herfst.

Oude rode schuren, ik maak er een foto van voor mijn Facebook vriendin Donna, die er gek op is. Omdat ze blijven voorbijkomen, denk ik steeds aan haar.

Tijd voor koffie.

Even van de weg af voor een Starbucks. Richting de Interstate rijden we langs een overdekte brug!

Prachtig zijn ze, en we gaan er foto's maken.

Onmiddellijk zie ik scènes voor mijn geestesoog van "Bridges of Madison County" met Meryl Streep in de hoofdrol, één van haar beste rollen. 

Net als zij, word ik door de liefde van mijn leven gefotografeerd bij de brug...

Wat maakten we een prachtige tocht vandaag...

In het motel kijken we Facebook.

Mijn Facebook vriendin Donna heeft een bericht gepost.

Haar moeder, 90 jaar oud, maakte vandaag haar laatste reis.

"Almost heaven"...

U.S.A. 2016 - Part 12

Deel 12 alweer van ons vakantieweblog.

'Time flies when you're having fun' zeggen ze weleens en dat klopt.
Het is alweer donderdag en de grote drukke steden als Boston en New York hebben we inmiddels achter ons gelaten. Wat rest is een tocht door het 'achterland'.

Nu zijn staten als (West) Virginia, Ohio en Indiana inderdaad een stuk rustiger en worden ze door veel mensen over geslagen tijdens hun rondreizen, er is ook veel te zien daar.

Na Gettysburg zijn we afgezakt naar Harrisonburg in Virginia. Onderweg nog een stuk Maryland gereden. Maar voordat we uit Gettysburg wegreden eerst nog het Gettysburg National Military Park bezocht. Op het voormalige slagveld waar in 1863 een bloedige veldslag is geleverd door de Noordelijke en Zuidelijke staten, staat nu een mooi museum waar veel informatie te vinden is. Wel typisch Amerikaans dus met bombastische muziek eronder, maar zeer mooi gemaakt. Gettysburg is voor de Amerikanen ook heilige grond en van grote betekening voor de geschiedenis van het land.

De weg naar Harrisonburg ging door het Shenandoah National Park en daarvan hebben we ook een mooi stuk gereden. Doordat het weer niet echt meezat hebben we niet de hele weg gereden, want alles hoger dan 800 meter reden we in de wolken.

Na Virginia op naar West Virginia. Dit zijn twee verschillende staten en het is goed te merken dat we inmiddels in het zuiden het bereikt. Officieel is dat na het oversteken van de grens tussen Pennsylvania en Virginia. Het aantal kerken en 'Trump 2016' bordjes nemen dan ook snel toe. Maar desondanks blijven het aardige mensen hier.

Had in haar laatste column Hilda het nog over (dat uiterst irritante doch zeer aanstekelijke) liedje van Perry Como, als je hier over de highways toert, begin je vanzelf 'Country Roads' van John Denver te zingen.

Inmiddels zijn we aangeland in Beckley, Virginia en morgen gaat de rit naar Ohio.

Perry Como, Stephen Fry, dominee Gremdaat en voedsel voor de ziel, Column van Hilda.

Perry Como, Stephen Fry, dominee Gremdaat en voedsel voor de ziel.

De afgelopen dagen had ik steeds dit liedje in mijn hoofd:

Maar dan met de beelden erbij van Stephen Fry, in de geweldige documentaire "Stephen Fry in America" waarin hij met zijn Engelse taxi door alle Staten rijdt...

Hoe vaak zagen we die documentaire al... en hoe vaak gaan we die nog zien...

Ik voor mij zet 'm graag op als ik heimwee heb naar het land waar we nu zijn.

Denk ineens aan Dominee Gremdaat "Kent u dat gevoel? Dat je zo ge-luk-kig bent?"

(denk het dominee Gremdaat-toontje er maar even bij)

Het kan me niet schelen hoe het komt, maar ik word er BAR gelukkig van als ik die dvd zie.

En ik word er BAR gelukkig van als ik hier ben en hetzelfde doe als Stephen Fry: rondrijden, mooie dingen zien, interessante mensen ontmoeten, veel leren over achtergrond, mensen, politiek van dit land.

Voor mij is het voedsel voor mijn ziel.

Ik heb het allemaal in ruime mate ontvangen afgelopen dagen.

Vandaag, "on the road again", keken Bert en ik terug.

Ongelooflijk, wat een gastvrijheid we hebben ontvangen van Willy en Steve Jaffe waar we drie nachten mochten logeren. 

Hoeveel warmte ik heb ontvangen van mensen die ik via Facebook ken en me bij de lezing van Kaffe Fassett voor het eerst zagen.

Hoe ik met warmte ontvangen word op een quiltavond door vrouwen die ik nog nooit heb gezien, en dat er dan eentje langskomt de volgende morgen om me een superleuke verrassing te geven: een tas, t-shirt en een heel lief kaartje van quiltgroep "Needles and guns"... (de groep is opgericht door een aantal FBI-vrouwen! :-) )

Van binnen begrijp ik het niet.

Ik doe niks om dit te verdienen.

En toch krijg ik het allemaal.

Ik ontvang het met grote dankbaarheid.

"Kent U dat gevoel?"

U.S.A. 2016 - Part 11

Na een logeerpartij van drie nachten bij Wilhelmina en Steve in Moorestown, was het weer tijd om verder te trekken. Na het ontbijt even nagebabbeld over van alles en nog wat en na een flinke knuffel in de auto op weg naar Pennsylvania.

Willy en Steve; bedankt voor jullie hartelijke ontvangst en wellicht tot snel.

Onze rit vandaag ging naar de stad Gettysburg en voor wie niet weet waar deze plaats om bekend is, is er deze link. Laten we zeggen dat ze er een lichte aanvaring hadden.

Onderweg hebben we een tweetal stops gemaakt. Een in het plaatsje (niet lachen) Intercourse en een in Lancaster. De stop in Intercourse was voor een bezoek aan The Old Country Store, dé quiltwinkel van Pennsylvania volgens kenners. Hilda heeft zich er tenminste kostelijk vermaakt. Het plaatsje ligt midden in Amish gebied, dus met enige regelmaat kwamen er koetsjes en rijtuigen voorbij met daarin tradioneel geklede Amish. Deze van oorsprong Zwitserse Anabaptisten zijn hier in het begin van de 18e eeuw na hun splitsing naar toe vertrokken en leven hier nog grotendeels op 'simpele' wijze. Met simpel bedoel ik, eenvoudig en zonder opmaak gekleed en zonder het gebruik van moderne technieken. Je zult ze dan ook niet in een auto zien, maar we hebben er wel 3 op de step gespot.

De Amish worden hier in de volksmond ook wel de Pennsylvania Dutch genoemd, wat uiteraard taalkundig niet klopt. Het 'Dutch' is namelijk een verbastering van het duitse woord 'Deutsch'. Dat je dan wel speculaasjes met windmolentjes tegen komt in de supermarkt, maakt het alleen maar verwarrender. Maar ja die Amerikanen zijn nu eenmaal rare jongens.

De tweede stop in Lancaster was van een geheel andere aard en eigenlijk 180 graden anders dan de Amish levenswijze, Namelijk EEN OUTLET CENTRE!

We hebben eigenlijk maar een paar winkels bekeken, maar hebben wel een aantal leuke zaken kunnen scoren.

Na Lancaster was het nog maar een klein stukje rijden naar ons eindadres voor vandaag Gettysburg. We hebben even door de stad gewandeld en lekker gegeten daar. Op de terugweg een heerlijke espresso (met brownie) gedronken en om acht uur waren we weer op de hotelkamer. Morgen hebben we tijd om de slagvelden eens goed te gaan bekijken en daarna gaan we op weg naar Virginia.

Beetje 'lullige' naam voor een plaats, maar het zag er wel gezellig uit allemaal.

Onderweg even op de Hollandse manier boodschappen gedaan.

Speculaasjes... 

Amish in hun rijtuigen

U.S.A. 2016 - Part 10

Een van de voordelen van Facebook is dat je mensen ontmoet uit alle hoeken van de wereld. Meestal blijft het bij een 'like' of af en toe een reactie, maar soms ontmoet je die mensen ook in het echt.

Nadat we in Burlington al heerlijk uit hebben gegeten met Ann en Bruce, hebben we de laaste dagen gelogeerd bij Wilhelmina (Willy) en Steve uit Moorestown in New Jersey. Hilda 'kende' Wilhelmina via Facebook en toen zij hoorde dat wij dit jaar in de buurt zouden komen, werden we hartelijk uitgenodigd om te komen logeren.

En de beste manier om mensen beter te leren kennen, is door ze 'in the flesh' te ontmoeten.
De afgelopen 2 nachten en de komende nacht slapen we dus in New Jersey bij deze erg hartelijke en gastvrije mensen. Hilda en Willy zijn lekker samen op stap geweest en omdat dat doorgaans met quilting te maken heeft, gaan de mannen lekker hun eigen gang.

Op zaterdag kwamen we aan na een drukke dag in New York City. En dan is Moorestown toch wel een oase van rust. We hebben veel gezien, veel gepraat en veel geleerd van deze leuke en interassante mensen. Dagen als dit maken een vakantie extra speciaal en waardevol.

Hieronder een aantal foto's van de afgelopen dagen:

Morgen weer op weg en onze volgende halte is Gettysburg. Een stad met een interessante geschiedenis. En een motel met zwembad, maar dat terzijde... ;-)

New York, New York, column van Hilda

New York, New York...

Hoe beschrijf je een stad die je steeds aan het huilen maakt?
Ik kom uit de metro op 5th Avenue en ik moet huilen; het was warm, HEEL erg veel mensen en lawaai, en het ging snel...
Ik stap uit de hop-on-hop-off-bus en ik huil; het was heet, er waren HEEL veel gebouwen en HEEL veel verkeer; HEEL veel indrukken...
Ik zie de Lady of Liberty en ik huil... deze keer van ontroering.

Iconisch, overweldigend en veel.
Veel mensen, veel verkeer, veel gebouwen, veel mooie dingen ook, veel associaties.

We stappen de metro uit bij Central park en je ruikt de ZOO. Ik denk aan Simon and Garfunkel en hun lieve liedje over de ZOO. Aan "Madagascar" met Alex the Lion. Aan Friends. Aan de film met Meryl Streep en Dustin Hofman "Kramer versus Kramer".

We zien de Russian Tearoom en ik denk aan Carry en haar vriend Aleksandr van "Sex and the City".

We varen langs Brooklyn en ik denk aan de enorme gedachtenrijkdom van de boeken van Chaim Potok.

Dn zien we haar. The Lady of Liberty.
Ik denk aan Yentl, aan the Godfather, aan de sneeuwpop die Bert eens van haar maakte met ijspegels als kroon.
Voor mij hèt symbool van Amerika.
Ik huil. Net als bij de Grand Canyon.
Pure ontroering.

En al die tijd loopt die stoere kerel met mij samen door de stad.
Hij ziet het als ik moe ben.
Als ik moet eten koopt hij een banaan.
Als ik moet drinken geeft hij me water.
Als ik rust moet van al die indrukken neemt hij me de zoveelste Starbucks mee in, of we gaan in het park.

Deze stad schijnt mensen energie te geven. Mij niet.
Ik geniet van de uitzichten, de vergezichten, de doorkijkjes, de iconen. Echt wel.
Voor de rest loop ik als een mak schaap achter die kerel aan.
Mooi hoor, die stad.

Maar doe mij die kerel maar.
New York, you make me cry.
Bert, you make me feel loved.

U.S.A. 2016 - Part 9

THE BIG APPLE !

Some folks like to get away
Take a holiday from the neighborhood
Hop a flight to Miami Beach or to Hollywood
But I'm takin' a Greyhound on the Hudson River line
I'm in a New York state of mind

I've seen all the movie stars
In their fancy cars and their limousines
Been high in the Rockys under the evergreens
I know what I'm needin'
And I don't want to waste more time
I'm in a New York state of mind

It was so easy livin' day by day
Out of touch with the rhythm and blues
But now I need a little give and take
The New York Times, the Daily News

It comes down to reality
And it's fine with me cause I've let it slide
I don't care if it's Chinatown or on Riverside
I don't have any reasons
I left them all behind
I'm in a New York state of mind
Oh yeah

Vandaag dus New York City. De drukste dag van de vakantie, dat was iets wat we van te voren wel konden inschatten. Maar hoe druk (of indrukwekkend) New York is, dat weet je pas als je er middenin staat.

En we kunnen nu wel zeggen: Dat is héél erg druk.

Hilda is iemand die soms nogal even moet wennen aan indrukken en daar dan dus even wat tijd voor nodig heeft. En aan indrukken is er in deze stad geen gebrek kunnen we zeggen. Amsterdam is voor mietjes, New York is het echte werk.

We waren goed uitgerust op pad gegaan en namen line N van de subway van Queensboro Plaza naar Manhattan. Het metrostation ligt op 5 minuutjes van ons hotel, dus een wandeling van niks. De rit naar Manhattan Island is op zich ook een kort stukje maar wel meteen in iets onbekends, namelijk de New York Subway. Warm en druk als een pot augurken die een middag in de zon hebben gestaan, zo zou je een ritje in een overvolle subway kunnen omschrijven. We waren dan ook blij dat we er uit waren.

Eenmaal weer boven de grond was het eerste dat we zagen, Central Park, dus meteen maar even een bankje opgezocht om moed in te zamelen voor de Rumble door de Jungle.

Na een Starbucks om wat extra cafeïne in te slaan, op naar de hop on / hop off bus met als eerste stop; Het Empire State Building. Dat was toch een van de punten op onze New York Bucket List.

De beveiliging is (begrijpelijk) streng, maar gelukkig was de rij niet al te lang, dus wij naar boven naar de 86e verdieping. En dan is een lift wel handig. Het uitzicht van boven is werkelijk ombeschrijfelijk en geeft je als mens nog een nietiger gevoel dan je beneden al hebt. Je ziet Central Park, het vrijheidsbeeld en in de verte New Jersey allemaal liggen. Werkelijk prachtig.

Daarna de bus weer opgezocht en ons simpelweg een eind door New York laten meevoeren. Uiteindelijk uitgestapt op het zuidelijkste punt van Manhattan en naar pier 11 gelopen voor een tocht met de watertaxi.

Vanaf het water ziet de stad er toch weer héél anders uit. Nog steeds imposant, maar minder gevaarlijk zeg maar. De boottocht was heerlijk ontspannend en bij het Statue of Liberty nemen ze alle tijd en draaien even rond om iedereen de tijd te geven voor hun eigen fotomomenten.   

New York geeft energie zeggen ze wel eens, maar op een warme en drukke dag als deze zuigt zo'n stad ook enorm veel energie. Wij waren dan ook wel zo'n beetje klaar en we hadden er natuurlijk al de nodige uren op zitten. We hebben de bus nog even geprobeerd, maar die zat zo vast in het verkeer, dat we maar zijn gaan lopen en via Central Park weer naar de Subway zijn gewandeld. De terugreis was gelukkig niet zo druk als de heenreis, dus binnen 15 minuten stapte we in Queens weer uit. Op weg naar het hotel wat te eten gehaald en dat lekker op onze kamer opgepeuzeld. Wij doen vanavond lekker helemaal niks meer ;-)

New York, prachtige stad, maar één dag tegelijk graag!

U.S.A. 2016 - Part 8

Na New York State, Vermont, New Hampshire, Maine, Massachusetts, Rhode Island was het vandaag de beurt aan Connecticut en wederom New York State.

Eindpunt vandaag is Queens in New York City.

Het contrast het Newport is enorm. Waar in Newport veel mansions staan van families met 'oud geld' heb je in New York veel wijken met mensen met geen geld. Als je de stad nadert en de wolkenkrabbers ziet opdoemen, dan maakt dat toch wel een bepaalde indruk. De stad inrijden is op zijn zachtst gezegd ook best apart. Het is chaotisch en druk, maar op een of andere manier toch beter georganiseerd dan in staden als Parijs en Rome waar het toch vooral is van; 'ogen dicht, gas geven en hopen op het beste'.

We hadden de indruk dat er ook veel minder getoeterd en gefoeterd wordt, dan in Europa al is het hier natuurlijk niet zo welgemanierd als in de kleinere dorpjes in de V.S. waar men je vriendelijk laat oversteken doorgaans.

Ons hotel op Crescent street voldoet prima en is van alle gemakken voorzien. Geen zwembad uiteraard, maar je kunt niet alles hebben.
De wijk in Queens waar ons hotel staat heeft de toepasselijke naam 'Dutch Kills' dus ze zijn gewaarschuwd hier.

De naam komt van de Hollanders die deze streek als eerste ontwikkeld hebben en deze plek was een belangrijk kruispunt tijdens de Revolutionaire Oorlog (1775–1783) hier.

Morgen gaan we het eiland Manhattan bezoeken en daar een dag rondstruinen.
De dag daarna verlaten we de stad alweer en vertrekken richting New Jersey.