Amerikaanse icoon, maar dan anders. Blog van Hilda

Bert en ik gingen vanmorgen elk onze eigen weg. Ik had namelijk een belangrijke streep te zetten op mijn bucket list: het Chihuly Garden and Glassmuseum! Ik wilde erheen om studie te maken van een paar stukken voor de Quilt Judging Course, waar de Elements and principles of design aan de beurt zijn...

Bert and I went separate ways this morning. I had to cross one point on my bucketlist: the Chihuly Garden and Glass museum! I wanted to go there to study some pieces for the Quilt Judging Course, where the elements and principles of design are in order. 

Ik wist dat het mooi zou zijn. Ik had al eens werk van hem gezien in het Heardmuseum in Phoenix. Die kleuren en vormen kwamen direct binnen. En natuurlijk het bloemenplafond in het Bellagio in Las Vegas, ik wist niet wat ik ZAG. Daar moest ik meer van zien...

I knew it would be beautiful. I had seen some work of him in the Heardmuseum in Phoenix. Colour and shapes touched me deeply. And, off course, the flowerceiling in the Bellagio in Las Vegas. I just did not believe my eyes. I had to see more of that...

En dat deed ik dus vandaag. De eerste zaal die ik binnen kwam was direct raak. De "NorthWestroom" bevat werk dat voor Chihuly zelf baanbrekend was; hij heeft met deze vormen geleerd hoe hij glas tot het uiterst toe kon bewerken tot bijna vloeiende objecten. In deze zaal heeft hij zichtbaar gemaakt wie hij is: mandenwever, glasbewerker, meesterkunstenaar. Van hieruit heeft hij zich verder ontwikkeld. Maar het was dit werk dat mij echt ondersteboven gooide. een paar foto's:

And that was just what I did today. The first room hit me right away. The "Northwestroom" contains work that meant a turning point for the artist. Working on these forms he learned how to treat and work  glass to the utmost into almost flowing objects. In this room he made visible who he is: basketweaver, glassworker, masterartist. From here on he developed himself. But it was this work that just blew me off my feet. A few photo's: 

Het onderste stuk, "Soft Cilinders" heb ik volgens de richtlijnen bestudeerd. Wat zie je dan veel. Wat word je daar fijn opmerkzaam van... 

Van deze zaal liep ik verder, als een kind door een sprookje van kleur, licht en vorm. Kijk maar...

Langs een bootje, langs een gestippeld bos... en door de kas: Chihuly houdt van grote ouderwetse kassen... Deze heeft hij zelf ontworpen: een asymmetrische vorm, waar een prachtige klimplant lijkt te bloeien: 100 feet lang, 25 feet hoog. Oftewel, bijna 31 meter lang en ruim 7,5 meter hoog... De rest is leegte: een even belangrijk designelement als de bloemen en het gebouw.

The bottompiece, "Soft Cilinders" I studied according to the guidelines. You see so much. It makes you more perceptive than ever.  From this room I went on, like a child through a fairytale from colour, shape and form. Alongside a boat, through the Macchia Forest, and through the Glasshouse. Chihuly loves these great oldfashion glasshouses. He designed this one himself: an asymmetrical shape, where a big plant seems to bloom: 100 feet long, 25 feet high! The rest is emptyness and that creates a wonderfull atmosfere.

Daarna mag je de tuin in. Ik houd van bloemen: jullie weten het. Deze combinatie van bloemen, planten, die zo geplaatst zijn dat ze de organische vormen van de sculpturen vervolmaken. Of, is het andersom?

After that, you may enter the garden. You people know I love flowers. This combination of flowers and plants that are placed and combined in such a manner that they emphasize the organic shapes of the sculptures. Or, is it the other way around? 

Dit was echt een geweldige start van mijn vakantie. De kleuren, de vormen, het vult mijn bron. Inspiratie. In de buuze d'r met. Eem'n knipp'n met de vingers. En niet meer vergeten, dit...

Een liedje van Daniel Lohues...

This truly was the best start of a vacation ever. Colour, shapes, it fills my source. Inspiration. In the pocket. Never to forget.