Twee werelden.

Het is en blijft toch telkens weer raar hoe je hier in pak hem beet een uur in een totaal andere wereld kunt binnen rijden.

Zo sta je tussen de Redwoods en Sequoia's en zo sta je bibberend in metershoge sneeuw.

Vandaag was weer zo'n dag.

Toen we vanmorgen aan het ontbijt zaten bij Donna en Brock waar we hebben gelogeerd, zagen we eerst een kolibrie vlak bij het raam. En nog geen 10 minuten later liepen er een stuk of 8 herten in de tuin.

'The Middle of Nowhere' is prachtig hier.

Onze rit vandaag ging naar Reno, net over de grens in Nevada. Reno is een kleine versie van Las Vegas, dus met casino's en veel goedkoop vermaak. En groter verschil met Graeagle is er eigenlijk niet.

Als je hier rondreist is een bezoek aan zo'n stad als dit eigenlijk wel een must. Je moet het gewoon een keer gedaan hebben. Veel mensen vinden het fantastisch, anderen haten het. Wij hebben een beetje van allebei.

Voor ons hoort het bij het reizen hier. Naast al die prachtige parken horen ook deze hele 'foute' plekken bij Amerika. We kijken onze ogen uit en werpen ons tenslotte tussen de rest hier. We wagen een gokje en zowaar we houden er nog wat aan over ook. Het Eldorado Casino verdient vandaag helemaal niks aan ons. Aan de blackjack tafel is het gezellig en 'some win, some lose'.

Maar een dagje is wel genoeg hier. Al die herrie en knipperende lampjes, al die mensen. Terug naar de rust.

Morgen rijden we over highway 50 door Nevada. 'The loneliest highway of America' wordt deze ook wel genoemd. Op weg naar het oosten. Waarheen? Misschien wel ons eigen Eldorado.