In het verre verleden waren de mensen jagers en verzamelaars, zoals dat beschreven wordt in de boeken van Jean Auel. Jagen voor je vlees, planten verzamelen voor eten en medicinale doeleinden.
In the far past men were hunters and gatherers, like it was described into detail in the books by Jean Auel. Hunting for your meat, gathering plants to eat and for medical use.
Op mijn 12e begon ik met het verzamelen van bloemen, voor een opdracht voor biologie. Ik werd erdoor gegrepen en maakte een herbarium. Opa Brakel maakte voor mij een bloemenpers, die ik nog steeds gebruik.
As a 12-year-old I started gathering flowers, for an assignment for biology class. I loved it and made my own herbarium. Grandpa Brakel made me a flowerpress, that I still use, 45 years later...
Sindsdien is mijn kennis over met name wilde bloemen en planten enorm uitgebreid. Elke vakantie loop ik naar de grond te kijken en te speuren hoe de plaatselijke flora eruit ziet. Ik heb de bloemen geplukt en gedroogd, gefotografeerd, getekend en geborduurd. Ik weet hoe ze voelen, hoe ze eruit zien als ze uit de grond komen en herken aan blad, bloem, steel en zaad.
Ever since my knowledge on specifically wild flowers and plants has extended very much. Every holiday I walk looking to the ground, finding out the local flora. I picked the flowers, and dried them, I photographed them, drew them, embroidered them. I know how they feel, smell, how they look when coming out of the earth and I recognize them by leaf, flower, stem and seed.
Mijn Facebookpagina staat er vòl mee. Waar ik ook ben, de bloemetjes moeten op de foto. Soms op de knieën erbij, het kan me niks schelen waar ik ben.
My Facebookpage is filled up with them. Wherever I am, those little flowers need to be photographed. Sometimes on my knees, I don't care where I am.
Zoals Bert al schreef, waren we gisteren in de Redwoods. Een zware wandeling. Over rotsen, langs smalle uitglijpaadjes. Over balken boven een beekje, kniehoge stappen maken omdat er een traptree verdwenen was.
As Bert wrote, we were in the Redwoods yesterday. A very strenuous hike. Over rocks, alongside small slidy paths. Walk over lumber over a creek, making kneehigh steps because a staircase missed something...
Tot vèr boven ons hoofd die enorme woudreuzen. Duizenden jaren oud. Diepe stilte; alleen insecten, en water. Geen vogels, geen auto's geen vliegtuigen. Het 1e uur een paar mensen, daarna niemand meer. Stap voor stap zetten, oog op het pad omdat het zo onvoorspelbaar was en je soms echt je weg moest zoeken.
Until very far above our heads those giant trees. Thousands of years old. Deep silence; only insects and water. No birds, no cars, no plains. The first hour a couple of people, after that nobody. Taking one step at a time, eyes on the path because it was so unpredictable and you had to find your way.
De in het oog springende details worden direct omgezet in gedachten en vragen: wat een grote bosanemoon. Hoe komen die klaverblaadjes zo groot? Kleine irisjes langs het pad, met hele kleine vliegjes erop. Is dat alweer een andere varensoort? Elke varensoort die ik zie ontvouwt zich weer anders. Die héle piepkleine roze bloemetjes heb ik volgens mij ook in Hierden in het bos gezien. Die Salomonszegel: grotere bloemen dan bij ons. En minder. En daar, die plant. Het blad en de vorm van de plant lijkt op de Salomonszegel, maar in plaats van de bloemen eronder hangend heeft deze een pluim bovenaan de stengel. Met een zalige geur. Brein, ogen en handen werken allemaal samen.
The details jumping in my eye are immediately turned into thoughts and questions in my head: what a big wood anemone! How do these clover leafs become so BIG? Little irisses alongside the path, look, little flies on them. Is that yet another fernsort? Every fern I see unfolds in a different way. Those very little pink flowers I saw in Hierden in the woods, too, I think. The Solomons seal: bigger flowers than in the Netherlands. And less flowers. And there, that plant: The leafs and the stem has the same look as the Solomons seal, but instead of the flowers hanging underneath the leafs it has a plume on top of the stem. With a delicious smell. Brain, eyes and hands all work together.
6 opmerkingen:
Dit maakt jou tot wie je bent: een lief mensenmens.
Wat fijn om te lezen dat meer mensen de kleine dingen belangrijker vinden dan geld. Rijkdom zit in jezelf.
Wauw, wat weer mooi gezegd. En dan die prachtige foto's. Genieten met een grote G. Maar hammer dat dit verhaal weer is afgelopen. Je bent een kleurrijk, prachtmens Hilda !!
Zo ben je Hilda! Duidelijk! Heel lief! Mooi reisverslag maken jullie beide!
Mooi mens, wat geweldig omschreven. ❤
Ik word er een beetje stil van.
Een reactie posten